Gospodarstwo domowe

Kurczaki Barnevelder: opis, charakterystyka

Rzadko piękny Barnevelder - rodzaj mięsa z kurczaka i kierunku jaj. Wiadomo, że te ptaki pojawiły się w Holandii. Dalsze informacje zaczynają się rozchodzić. Na zagranicznych stronach znajdziesz trzy opcje czasu hodowli. Według jednej wersji, kury były hodowane 200 lat temu. Według innego - pod koniec XIX wieku. Na trzecim - na początku XX wieku. Dwie ostatnie wersje są wystarczająco blisko siebie, aby można je było uznać za jedno. Rzeczywiście, hodowla rasy trwa dłużej niż jeden rok.

Istnieją również dwie wersje na temat nazwy: z miasta Barneveld w Holandii; Barnevelder jest synonimem kurczaka. Ale rasa urodziła się naprawdę w mieście o tej samej nazwie.

Nawet pochodzenie kur Barnevelder ma również dwie wersje. Jeden po drugim, jest to "mieszanka" Cochinów z lokalnymi kurami. Z drugiej strony, zamiast Cochinów, byli Langshani. Zewnętrznie i genetycznie, te rasy azjatyckie są bardzo podobne, więc dzisiaj trudno jest ustalić prawdę.

Źródła angielskojęzyczne same wskazują nawet na pochodzenie Barnevelds z amerykańskich Vandots. Na początku XX wieku możliwe było przejście z brytyjskim Orpingtonem. W końcu Langshan miał największy wpływ na Barnevehder. To właśnie oni przekazali Barneveldersowi brązowe skorupki jaj i wysoką produkcję jaj zimowych.

Kurczaki te zawdzięczają swój wygląd modom pięknych brązowych jaj, które nosi wiele azjatyckich kurczaków. W procesie rozmnażania opis rasy Barnevelder zawierał wymagania dotyczące koloru muszli aż do skorupki koloru brązowego. Ale osiągnięcie tego wyniku nie powiodło się. Kolor jaj jest raczej ciemny, ale nie kawa.

W 1916 r. Podjęto pierwszą próbę zarejestrowania nowej rasy, ale okazało się, że ptaki są nadal zbyt różnorodne. W 1921 roku stworzono stowarzyszenie miłośników rasy i opracowano pierwszy standard. Oficjalnie rasa została uznana w 1923 roku.

Kurczaki w trakcie hodowli wykazywały bardzo piękny dwukolorowy kolor, dzięki czemu nie utrzymywały się długo w szeregach produktywnego ptaka. Już w połowie XX wieku kurczęta te zaczęły bardziej dekorować. Do tego stopnia, że ​​wyhodowano karzełową formę Barnewelders.

Opis

Kurczaki Barnevelder należą do ciężkiego typu uniwersalnego kierunku. W przypadku ras mięsnych i jajowych mają one wystarczająco dużą masę ciała i wysoką produkcję jaj. Dorosły kogut waży 3,5 kg, kurczak - 2,8 kg. Produkcja jaj u kur tej rasy wynosi 180-200 sztuk rocznie. Masa jednego jajka na szczycie produkcji jaj wynosi 60-65 g. Rasa jest późna. Młode kury zaczynają w wieku 7-8 miesięcy. Obejmują tę wadę dzięki dobrej produkcji jaj w okresie zimowym.

Standard i różnice w różnych krajach

Ogólne wrażenie: squat duży ptak z silnymi kośćmi.

Duża głowa z krótkim, czarnym i żółtym dziobem. Grzebień ma kształt liścia, jest mały. Pierścienie uszne, płaty, twarz i muszelki są czerwone. Oczy są czerwono-pomarańczowe.

Szyja jest krótka, pionowo osadzona na zwartym, poziomym korpusie. Plecy i podbrzusze są szerokie, proste. Ogon ustawiony wysoko, bujnie. Koguty w ogonie mają krótkie czarne warkocze. Górna linia przypomina literę U.

Ramiona są szerokie. Skrzydła są małe, ściśle przylegają do ciała. Skrzynia szeroka, pełna. Dobrze rozwinięty brzuch w warstwach. Nogi krótkie, mocne. Rozmiar pierścienia dla kogutów o średnicy 2 cm. Stawy skokowe są żółte. Odległe palce, żółte, z lekkimi pazurami.

Głównymi różnicami w standardach różnych krajów są odmiany kolorów tej rasy. W zależności od kraju liczba rozpoznawanych kolorów jest różna.

Kolory

W ojczyźnie rasy, w Holandii, rozpoznaje się oryginalny "klasyczny" kolor - czerwony i czarny, lawendowy bicolor, biały i czarny.

Interesujące Standard koloru srebra w Holandii pozwala tylko na formę karła.

W Holandii bentamok wyhodowany z kilkoma opcjami w kolorze srebrnym. Chociaż gatunki te nie są oficjalnie akceptowane, ale trwają prace nad nimi.

Biały kolor kurcząt Barnevelder nie wymaga opisu, znajduje się na zdjęciu. Każda inna rasa nie różni się od białego koloru kurczaka. To jest solidne białe piórko.

Czarny kolor również nie wymaga specjalnej prezentacji. Możemy tylko zauważyć piękny niebieski odcień pióra.

Kolory "kolorowe" są nieco bardziej skomplikowane. Te odmiany przestrzegają ścisłych zasad: naprzemienne pierścienie w dwóch kolorach. W kolorze czarnym pigmentem każde pióro kończy się czarnym paskiem. W rasach z brakiem pigmentu (biały kolor) - biały pasek. Opis i zdjęcie "kolorowych" kolorów kur Barnevelder tuż poniżej.

"Klasyczny" kolor czarny i czerwony był jednym z pierwszych pojawiających się w rasie. W Stanach Zjednoczonych oficjalnie uznaje się tylko kurczaki tego koloru. W obecności czarnego pigmentu i tendencji kurczaków do mutowania w kolorze lawendowym pojawienie się lawendowo-czerwonych Barnewelderów było naturalne. Kolor ten można odrzucić, ale będzie on się pojawiać raz po raz, aż hodowcy się pogodzą.

Opis i zdjęcie koloru rasy kur Barnevelder różni się jedynie gamą kolorów. Wygląda jak "klasyczny" kurczak.

Kolor czerwony może być bardziej nasycony, a następnie kurczak wygląda bardzo egzotycznie.

Szczegóły dotyczące kolejności pasm można zobaczyć na piórach srebrno-czarnego kurczaka.

Kiedy czarny pigment zamienia się w lawendę, uzyskuje się kolejną paletę kolorów.

Kurczak byłby klasycznym czarnym i czerwonym, gdyby nie mutacja.

Wymienione cztery opcje kolorów w Holandii są akceptowane dla dużych odmian i bantam. Dodatkowy srebrny kolor bantamok będzie wyglądał tak.

Z podwójnym zabarwieniem kurczęta mogą być jaśniejsze lub ciemniejsze, ale zasada pozostaje taka sama.

W przypadku braku czarnego pigmentu, kurczęta Barnevelder wyglądają jak na zdjęciu. Jest to kolor czerwono-biały, nie rozpoznawany w Holandii, ale oficjalnie zatwierdzony w Wielkiej Brytanii.

Ponadto w Anglii rozpoznano i krzywe kolory. W przypadku pozostałych odmian większość krajów nie przyjęła jeszcze wspólnej opinii. Można spotkać się z kurami Barnevelder o kopatchatym i ciemnobrązowym kolorze.

Istnieje wariant autoseksowania, ale w większości krajów ten kolor jest zabroniony w standardzie rasy. Na zdjęciu autosex kurczaki Barnevelder.

Podobno te same kurczaki autoseksa i wideo.

Koguty Barnevelder są często malowane znacznie skromniej.

Opis kur niosek Barnevelder nie różni się od standardu dużej wersji tej rasy. Różnica w wadze ptaków, która nie przekracza 1,5 kg i waga jajek, wynosi 37-40 g.

Nieprawidłowe wady

Barnevelder, jak każda rasa, ma wady, w obecności których ptak jest wyłączony z hodowli:

  • cienkie kości;
  • wąskość;
  • krótki lub wąski tył;
  • chudy ogon;
  • pogwałcenia w kolorze upierzenia;
  • pierzaste metatarsus;
  • wąski ogon;
  • biaława tablica na płatach.

Kury nioski mogą mieć smycze z szarawą patyną. Jest to niepożądany objaw, ale nie występek.

Funkcje rasy

Zaletą rasy jest jej mrozoodporność i przyjazny charakter. Ich instynkt rozwija się na przeciętnym poziomie. Nie wszystkie warstwy Barneveldera będą dobre, ale reszta to dobre graty.

Stwierdzenie, że są dobrymi zbieraczami nie łączy się z pobliskim stwierdzeniem, że kurczaki są nieco leniwe. Film potwierdza to drugie. Wykopać ogród, aby uzyskać robaki, oferują ich właścicieli. Małe skrzydła nie pozwalają na dobre latanie Barnewelderom, ale ogrodzenie o wysokości jednego metra też nie wystarcza. Niektórzy właściciele twierdzą, że te kurczęta dobrze wykorzystują skrzydła.

Recenzje na temat rasy kur Barnevelder ogólnie potwierdzić opis. Chociaż istnieją zarzuty dotyczące agresywności tych kurcząt w stosunku do kobiet. W odniesieniu do właścicieli, wszyscy właściciele są jednomyślni: kurczaki są bardzo przyjazne i oswojone.

Wadą są również jednogłośnie wysokie ceny tych ptaków.

Recenzje

Marina Shipilova, p. Novodmitrievka Kiedy myślałem i myślałem o hodowli kurczaków Barnevelder, przyjrzałem się recenzjom, opisowi i podobały mi się również zdjęcia. Ale okazało się, że trzeba szukać prywatnego kupca, aby kupić te kurczęta. W gospodarstwach przemysłowych nie są hodowane. A prywatni właściciele mogą mieć crossbirda, więc potrzebujesz niezawodnego sprzedawcy. Znalazłem na zalecenie. Pierwsze miesiące kurczaków były bardzo ruchliwe i hałaśliwe. Po sześciu miesiącach usiadłem i zacząłem dręczyć moje inne kurczęta. Musiałem je zasadzić osobno, Ekaterina Lyubavina, str. Tar Barnewelder Mam ciężko, ale bardzo podobał mi się ich wygląd i produkcja jaj zimowych. Jak się okazało, mają pyszne mięso, ale z jakiegoś powodu nie rozmawiają o tym. Może dlatego, że szkoda, aby je uciąć. Ale miałem kilka kogutów i byli dość wojownicze, więc koniecznie trzeba było zabić część.

Wniosek

Chociaż nawet na Zachodzie Barneveldowie uważani są za rzadką i drogą rasę, pojawili się w Rosji i zaczęli zdobywać popularność. Biorąc pod uwagę, że Rosja wciąż nie jest związana standardami rasy w kolorze, możemy spodziewać się nie tylko autoseksualnych Barnevehderów, ale także pojawiania się nowych kolorów u tych kur.

Obejrzyj wideo: Kwoka i kurczaki (Czerwiec 2022).

Загрузка...