Ogród

Zapylanie ogórków w szklarni

Czy wiesz, jak zapylać ogórki w szklarni? Problem polega na tym, że owady mają ograniczony dostęp do zamkniętego obszaru. Wydajność jest szczególnie silnie zmniejszona w odmianach o różnokolorowych kwiatach.


Jak rozwiązać problem zapylania

Zapylanie ogórków w szklarni można wykonać na dwa sposoby - za pomocą naturalnego i sztucznego unasienniania.

Nie zawsze możliwe jest stosowanie pracy z owadami w zamkniętej przestrzeni, jednak możliwe jest przeniesienie większości prac na ruch pyłków. Przynajmniej większość lata na terenie szklarni może być dozwolona w zapylaczach za pomocą systemu wentylacyjnego.

Sztuczne zapylenie jest konieczne w następujących przypadkach:

  • w okresie zmniejszonej aktywności owadów;
  • podczas czynności hodowlanych, które wymagają wyłączenia przypadkowego nawożenia;
  • niemożność zapewnienia zapylaczom dostępu do szklarni.

Najlepszym rozwiązaniem jest naturalne zapylenie, zwykle - wersja mieszana.

Jak zapewnić naturalne zapylenie

Najlepszym sposobem na powierzenie zapylania insektom jest założenie ula pszczół. To oczywiście dodatkowe wysiłki, ale będziecie z ogórkami i miodem. Wielu ogrodników, którzy poważnie traktują swój biznes, właśnie to robią. Przy odpowiedniej opiece pszczoły zaczynają latać bardzo wcześnie. W centralnej Rosji mogą latać w czasie kwitnienia wierzby i pierwiosnków, czyli w kwietniu. Aby w takim przypadku zapylenie nie stanowiło problemu, najważniejsze jest umieszczenie ula we właściwym miejscu w czasie.

Jeśli nie chcesz bawić się przy ule, istnieje kilka sposobów wykorzystania środowiska na swoją korzyść.

Im bardziej zróżnicowane jest środowisko miejsca, w którym znajduje się szklarnia, tym więcej zapylaczy się na niej znajdzie. Tam, gdzie jest dużo gnijącej materii organicznej, toksycznych chemikaliów nie używa się, a ziemia nie kopie, nie tylko trzmiele i dzikie pszczoły mogą zadowolić się pobytem stałym, ale także wszelkiego rodzaju muchy i robaki, które żywią się nektarem i pyłkiem, co powoduje, że lecą z kwiatów do kwiat

Niektórzy ogrodnicy uciekają się do tworzenia słodkich przynęt. Jeśli spryskać rośliny roztworem cukru (na 1 l wody 2 łyżki L.), to przyciągnie wielu miłośników nektaru. To prawda, że ​​w tym przypadku będą kuszeni do zbierania słodyczy z liści, a nie z kwiatów. Jednak w ten sposób istnieje jedna funkcja. Pszczoły mają dobrą zbiorową pamięć. Będą pamiętać miejsce, gdzie byli dobrze traktowani i będą latać tutaj regularnie.

Obszary, na których wykopana jest ziemia, mogą być źródłem różnych motyli. Nie są one jednak w stanie zapewnić pełnego zapylenia dużej liczby roślin uprawnych. Ponadto większość larw tych motyli żywią się tymi samymi roślinami.

Najlepiej jest osiedlić się w szklarniowym gnieździe trzmieli lub dzikich pszczół. Wymaga to jednak wiedzy o ich biologii, cierpliwości i przeniesieniu części przestrzeni szklarniowej do kategorii nieuprawnej.

Heterogeniczne środowisko w miejscu jest zawsze korzystne dla rolnika. Dostarcza nie tylko zapylaczy, ale także wiele małych drapieżników, które hamują rozmnażanie roślinożernych organizmów.

Sztuczne zapylenie

Jeśli zdecydujesz się na zastąpienie pszczoły, możesz zrobić to w następujący sposób:

  1. Znajdź męski kwiat, ostrożnie go oderwij, przynieś go kobiecemu kwiatowi i odkurz pyłek na słupku. Jednocześnie należy zadbać o to, aby rzeczywiście nastąpiło zapylenie. Pszczoła, ze względu na swoją wielkość, ostrożnie i ekonomicznie przenosi pyłek, ale wielki człowiek bardzo szybko straci wszystkie pyłki. Uzbrój się w szkło powiększające i od czasu do czasu spójrz na męski kwiat. Jeśli pyłek już przeleciał, wybierz nowy.
  2. Całą procedurę przeniesienia pyłku można przeprowadzić za pomocą miękkiej szczoteczki artystycznej. Zbierz pyłek w kilku ruchach, a następnie umieść pędzel w porcelanowym, plastikowym lub szklanym naczyniu, które chroni przed niepotrzebną utratą materiału. Ta szczotka może być zapylana przez dużo więcej kwiatów żeńskich niż skubany samiec.
  3. Szczególnie cenne rośliny odmianowe, których czystość genetyczna zależy od ciebie, muszą być chronione przed przypadkowym zapyleniem z okazów należących do innych gatunków. Izolacja kwiatów varietal jest konieczna nawet przed ich kwitnieniem, zaraz po tym, jak stanie się jasne, do której podłogi należy ten gatunek. Owinąć pożądany kwiat gazy, otwierając go tylko na czas zapylenia lub po rozpoczęciu tworzenia się jajnika. W takim przypadku sztuczne zapylanie najlepiej wykonywać przy rozdartym kwiatku. Procedurę tę stosuje się w przypadku, gdy chcą uprawiać materiał siewny.

Sztuczne zapylenie - proces nie jest skomplikowany, aczkolwiek kłopotliwy.

Jednak ma też swoje subtelności. Są one następujące:

  1. Zaleca się spędzać go rano, zanim słońce zacznie osuszać powietrze. W przypadku pochmurnej pogody zapylenie jest dozwolone w późniejszym czasie.
  2. Ważne jest, aby wybrać okres o wilgotności około 70%. Jeśli powietrze jest bardziej wilgotne, pyłek skleja się ze sobą, a jeśli jest zbyt suchy, może nie kiełkować w słupku.
  3. W celu zachowania integralności genetycznej pokroju odmian krzewu konieczne jest przede wszystkim zaopatrzenie go w etykietę.
  4. Ręczne zapylanie przeprowadza się dzień po pełnym kwitnieniu kwiatu. Rezultat Twoich wysiłków widać już za 3 dni, w zapłodnionych kwiatach jajnik zacznie gwałtownie rosnąć.
  5. Nie zapomnij oznaczyć już zapylonych kwiatów. W przeciwnym razie spędzisz zbyt dużo czasu i pieniędzy na roli pszczoły. Możesz użyć na przykład znaków wykonanych farbą akwarelową lub gwaszem. Możesz to zrobić łatwiej - oderwij płatek od zapylonego kwiatu.

Tak więc, jeśli jesteś zainteresowany uzyskaniem plonu, zapylenie ogórków w szklarniach powinno mieć charakter obowiązkowej procedury. Kiedy wchodzi w nawyk, nie wydaje się to takie trudne.